Anne…
Bir çığlık kavuruyor, kervan geçmez kuş uçmaz Mekke vadisini. Bir ananın çığlığı: “Bizi burada yapayalnız bırakıp nereye gidiyorsun İbrahim?” Çığlık İbrahim’in can evinde duruyor. Çığlık İbrahim’i can evinden vuruyor. İbrahim’in alnında ter, ananın gözünde yaş boncuk boncuk. Ve ananın yüreğinde, süt tadında, süt çağında bir tomurcuk. Mekke vadisinin sessizliğine denk bir sükûtta kayboluyor İbrahim.
0 yorum ↓
Henüz yorum yok...Aşağıdaki formu doldurarak siz birşeyler yazabilirsiniz
You must Yorum için giriş yapın.